Hoe een buddyproject zorgde voor een omslag in de beeldvorming over asielzoekers

30 augustus 2022 · Leestijd 3 min

Bezorgd werd er in Zutphen gereageerd toen bekend werd dat er een groot azc gevestigd zou worden. Onder meer het succesvolle maatjesproject ‘Buddy to Buddy’ bracht daar verandering in. Initiatiefnemer Willemijn Voorham vertelt hoe een idee voor contact tussen vluchteling en wijkbewoner uitgroeide tot een warm welkom voor het azc en een omslag in de beeldvorming over asielzoekers. ‘Integreren is een wederzijds proces.’

Als er plannen bekend worden gemaakt om ergens een asielzoekerscentrum te vestigen, gaat dat niet altijd zonder slag of stoot. Meer dan eens levert het onrust op in lokale samenlevingen. Ook in Zutphen gebeurde dat: in 2015 werden inwoners overvallen door het nieuws dat er een asielzoekerscentrum gevestigd zou worden voor 750 mensen.

‘Mensen vroegen zich af of we dit als stad wel aan zouden kunnen en of de komst van het azc voor onrust en onveiligheid zou zorgen’, vertelt Willemijn Voorham, destijds D66-raadslid. Ze opperde het idee om nieuwkomers en stadsgenoten met elkaar te verbinden, wat brede weerklank kreeg. Dit resulteerde in Stichting Buddy to Buddy.

Haar idee ontstond toen ze Maryam ontmoette, een gevluchte vrouw van ongeveer dezelfde leeftijd. ‘Ik nodigde haar uit en later bleek dat dat de eerste keer was dat ze een uitnodiging kreeg in die vijf jaar dat ze in Nederland woonde.’ Asielzoekers zitten vaak in een sociaal isolement tegenover Nederlanders die wel nieuwsgierig zijn naar hun nieuwe stadsbewoners maar niet weten hoe ze kunnen bijdragen, zegt Voorham. ‘Na het opperen van het idee stonden er veel mensen op en werd het buddyproject echt een burgerinitiatief. We zeiden tegen elkaar: ‘Als we het gaan doen, willen we het ook goed doen’.'

Het project

Nog voordat het azc gebouwd was, stonden er al 200 vrijwilligers klaar voor het project wat de naam ‘Buddy to Buddy’ kreeg. Deelnemers aan het traject worden gekoppeld aan een asielzoeker op basis van overeenkomsten, bijvoorbeeld dezelfde leeftijd of interesse. ‘Wat we belangrijk vinden, is dat het contact gebaseerd is op gelijkwaardigheid. Je helpt de ander niet met procedures of taal, maar je leert elkaar kennen als persoon.’ In het traject, wat vier maanden duurt, vinden wekelijks ontmoetingen plaats en worden er activiteiten georganiseerd. Ook worden er ‘buddytalks’ aangeboden, waar moeilijke onderwerpen aan bod komen zoals cultuurverschillen en verschillende verwachtingen. ‘We zien dat na die vier maanden 60 procent van de mensen contact houden’, vertelt Voorham.

‘Integreren is een wederzijds proces’, zegt Voorham. ‘Steeds meer instanties erkennen het belang van een netwerk en wederzijdse integratie. Zo heeft het COA in Apeldoorn ons specifiek gevraagd om het project ook daar op te zetten. Overal waar we komen gaat het erg goed. We hebben in alle twaalf steden waar we actief zijn, zoals Utrecht en Breda, veel aanmeldingen en mensen zijn gemotiveerd om alles eruit te halen. Doordat mensen vertellen over hun buddy en de ontmoetingen, kunnen we steeds meer mensen bereiken en de beeldvorming kantelen van vluchteling naar persoon.’

Dit is de dagkwestieopinievisietoekomst...

Als we naar hetzelfde kijken, zien we vaak iets anders. Dit is de dag is een perspectieven-carrousel waar verschillende opinies rond de actualiteit worden verzameld en gecureerd. Je krijgt altijd een perspectief te zien dat zich buiten je eigen bubbel bevindt.

Laat je inspireren